Je bevindt je hier:
Vrijwilligerswerk: Zuid-Afrika: Help mee in de township Missionvale

Reisverslag

Hannelore

...de eerste dag werkte ik in de nutrition, toffe sfeer, dancing, laughing, singing,... In de voormiddag, hebben we meegeholpen met het uitladen van de schoenen, best wel zwaar werk en dit in een hitte. Want er was een container schoenen toegekomen dat gedoneert was door China. Deze schoendozen moesten gesorteerd worden op schoenmaat.
In het vrijwilligershuis verloopt alles van een leiendakje, toffe vrijwilligers, samen koken, babbel, babbel, babbel... :) we spreken intussen verschillende talen hier: Duits, Frans, Engels, Nederlands, Xhosa (enkele woorden), Zuid-Afrikaans, best wel leuk taaltje... af en toe kan ik dat toch wel wat volgen.

Vrijdag heb ik een hele dag in the nutrition gewerkt, het was best wel een drukke dag. Er waren heel veel mensen die achter brood kwamen en soep. Vrijdags worden er ook extra dingen gegeven zoals fruit, yoghurt, spinazie uit the garden, deze vrijdag was het ook vlees. En als 1 persoon het weet dat er vlees komt de vrijdag wordt dit doorverteld in de community and komen er heel veel mensen, bijgevolg heel veel mensen die geen brood hadden, of extra dingen. Maar zoals altijd is er een heel goede sfeer in the nutrition, veel lachen, dansen en zingen. Vrijdag had ik mijn Ipod mee en luidspreker en Abba en Mika, is daar heel populair. 
Verder heb ik ook nog computerles gegeven. Heel intensief les gegeven aan pretty boy, hij is later toegekomen in de lessen en dus een achterstand. ik heb hem bijgebeend en volgende week hebben ze hun assessment. Hopelijk is hij er door. Ik heb er alles aan gedaan om het hem zo leerrijk mogelijk te maken, de verschillende stappen op te schrijven zodat hij die kan volgen als ik er niet ben. Aangezien de leerkracht geen cursus geeft aan de studenten moet ik het wel doen. De leerkracht geeft enkel een oefeningen, maar een cursus is best wel handig...

Lees hier meer reisverslagen

Valerie

Nou, de donderdag was aangebroken vandaag hoor! Om kwart over 8 vertrok ik weer naar Missionvale met mijn camera. Ik ging een uurtje kado’s inpakken en ging daarna naar de school. Op de basisschool had de directrice een modeshow georganiseerd met dj en jury en alles erop en eraan. De kleine meisjes en jongens gingen eerst en daarna de wat grotere. Tussen de modeshows door, riep de host moeders, leraren en kinderen op het podium om een wedstrijdje tegen elkaar te dansen. Was heel komisch om te zien, vooral bij de moeders en leraren haha. Ik moest in het midden van de zaal zitten om de kinderen een beetje in de gaten te houden. Nou, dit was af en toe nog best wel een klus. Die kinderen zijn zo enthousiast en schreeuwerig! Soms iets te enthousiast haha, maar was wel weer leuk. Het gaf een leuke sfeer dat alle kinderen leuk meededen. Tijdens de modeshow, zag je de kinderen die ‘model’ waren helemaal stralen. De hele zaal juichte elke keer heel hard als er weer iemand de Runway op kwam lopen, daardoor kregen de kinderen super veel zelfvertrouwen en dat was super mooi om te zien. Nadat Mr & Mrs MCCA waren uitgeroepen was het alweer 1 uur en ging ik naar nutrition. Ik werkte even een half uurtje en daarna zeiden ze dat ik m’n camera moest pakken hahah. Ze gingen met z’n drieeen voor me zingen, wel 5 minuten!! Ze zongen nog best mooi ook. De tekst was iets in de geest van: ‘You deserve the best’ hahahah. Daarna gaven ze me nog een hele speech over dat ze me gaan missen en dat ik als een dochter voor haar was geworden en dat ze me heel dankbaar is. Ze gaven me nog allemaal een knuffel en dat was het dan. Eerste afscheid. Voelde me zeer vereerd dat ze voor me gingen zingen en het was het beste afscheid dat ik kon hebben.
Lees hier meer reisverhalen van Valerie >>

Bert Kerpel (60 jaar)

Per 15 werden de mensen door het hek van het center binnengelaten om de hun dagrantsoen te krijgen. Voor een gezin was er ook een weekpakket bestaande uit een blik tonijn, blik bonen, een pak zeep en 5 zakjes thee. Ik zal nooit meer een plasticzak voor het brood weggooien zonder te beseffen hoe effectief die hier werd gebruikt. In de bodem van de broodzak werden de stukken zeep verpakt en de rest van het plastic werd gebruikt om 5 theezakjes te verpakken. Het klipje van broodzak deed dienst als afsluiting van het kerstpakket dat voor 5000 kinderen door het jaar heen werd gemaakt. Er is mij alle ruimte geboden om mijn kennis als volleybal trainer over te brengen. Ik heb 12 volleyballen ballen gekocht kon om beurten klassen de kunst van het volleybal bij brengen. Maar ik heb ook schilder- en tekenlessen gegeven. Het gebrek aan middelen was schrijnend. Als de klas computerles had kregen 12 van de 24 leerlingen de beschikking over 4 computers. De andere 12 moesten zich dat uur dan maar in de hoek van de klas vermaken.Maar het meest ben ik geraakt door de mensen uit het township die in het center werken. Voor 125 euro per maand werken zij zich drie slagen in de rondte en in de weekenden word er van het geld dat er over is (??) 100 weeskinderen gevoed. Maar tijdens het werk werd er niet anders dan gezongen ( gospels), gelachen en gesproken hoe dankbaar zij waren dat ze dit mochten doen. Het versterkt mij met de gedachte dat het geloof is in de mensen. Op een morgen toen ik in het center was hoorde ik gezang. De kinderen leerden onder leiding van het schoolhoofd het lied van Halleluja van Lennard Cohen. Als je daar dan staat doet dat wat met je.

o.a. Inge

Ik ben naar Missionvale geweest, een enorm grote township waar een schooltje is en waar ze gezinnen helpen door onder andere vaardigheden aan te leren, zodat ze daarmee zelf aan de slag kunnen . Ook is er een vrijwillige dokter en een apotheek voor de mensen uit de township en een kerk. Verder worden er voedselpakket uitgedeeld, waarvoor mensen ook iets in moeten leveren aan materiaal wat gerecyc led kan worden. De kindjes op in de township spreken Afrikaans op het schooltje, dus dat is voor makkelijk te verstaan. De kinderen hier spreken wel Engels, maar hun moedertaal is Xhosa. Dit is een taal van de zwarte bevolking waarbij ze klakken met hun tong.”  In Missionvale is een  een Community Centre opgezet; allerlei gebouwen bij elkaar met daarin een voedselbank, kledingbank, school, kerk, naaiatelier, winkeltje enzovoorts. ’s Morgens hebben we geholpen met het smeren van heel veel brood voor de schoolkinderen en de kinderen op straat. Tussendoor hebben we even met de schoolkinderen gespeeld op het moment dat ze pauze hadden. Ze willen heel graag vlechtjes maken in ieders haar, maar kwamen er al snel achter dat dat bij mij niet lukte. Dus werd mijn haar maar platgemaakt. Zeer charmant.
Daarna zijn we gaan helpen bij de voedselbank. Leuk werk, want je mag brood uitdelen aan mensen waar je aanziet dat ze het nodig hebben. Maar ook moeilijk werk, want op een gegeven moment is het brood op en moet je een hele rij mensen wegsturen zonder eten. Dat is echt hard en moeilijk. Onbeschrijfelijk, vooral als je een oude man ziet staan, mager of een jonge vrouw met baby.
Als laatste zijn we gaan helpen met het uitdelen van schoenen aan de kinderen. Dankbaar werk, maar ook dit was moeilijk om te zien. De kinderen wilden allemaal graag schoenen, maar ze begonnen te dringen, te slaan en te schoppen. Dit accepteerde de medewerkers niet, dus begonnen ze te slaan met stokken. Toen sloeg mijn hart toch wel een paar hartslagen over. Uiteindelijk hebben we toch nog schoenen kunnen uitdelen toen de rust weer wat was teruggekeerd." Op een andere dag hebben we de hele dag in het nutrition centre, de voedselbank, gewerkt. Dit was dit keer minder zwaar werk, omdat we genoeg brood hadden voor de vele mensen in de rij. Daarna mochten we brood uitdelen aan de kinderen. Daarvoor hadden we zelfs teveel brood, waardoor de meesten 4 sneetjes brood kregen. Daardoor was het werk in de voedselbank leuker dan de week ervoor.
Lees hier meer reisverslagen

Jonne, studente pedagogiek

We hebben onder andere boterhammen voor alle kinderen op de school gesmeerd en voor de kinderen bij de voedselbank, wel ruim 200 boterhammen!! Na het smeren hebben we een hele tijd met de kinderen buiten gespeeld, Afrikaans met ze gepraat en natuurlijk hebben ze mijn haren weer gevlochten. Zodra je op de grond gaat zitten of op een bankje komen de meisjes naar je toe gerend en beginnen je haren te vlechten. Ze vinden het allemaal lekker zacht en vinden het fantastisch dat ze er van alles mee kunnen doen.

Beide middagen hebben we meegeholpen bij de voedselbank. Hier komen mensen voor een half brood en een kopje poeder waar ze soep van kunnen maken. Met dit voedsel moeten de mensen ongeveer een week mee doen.. Ook hebben ze nog voedselpakketten waar onder andere een blik bonen, blikje vis, stuk zeep, 5 theezakjes en nog wat kleine dingen. Dit krijgt niet iedereen, alleen de aller zwakste en armste. Het uitdelen van het voedsel was erg heftig, omdat er op het plein een rij van banken stond waar wel meer dan 100 mensen op zaten. Ook besefte ik tijdens het uitdelen dat er gewoon niet genoeg brood was voor alle mensen in de rij, dus kregen ze alleen maar een bekertje met soeppoeder. Verder waren er veel mensen die ons smeekten om nog meer eten of zelfs geld. Dit was erg lastig voor ons omdat we ze niks mochten en ook niet genoeg hadden om te geven. Toch had het wel voldoening om de mensen eten te geven en de meeste waren er ook dolgelukkig mee.

Later op de middag konden we ook nog meehelpen met het uitdelen van schoenen voor alle kinderen. Missionvale krijgt via Tomshoes allemaal gratis schoenen, de ontwerper van de schoen heeft namelijk een project opgezet, wanneer iemand de Tomshoes koopt doneert hij een paar aan een goed doel in dit geval Missionvale. Tijdens het meehelpen met het uitdelen van schoenen was er grote chaos, omdat er zoveel kinderen waren die schoenen nodig hadden. Hierdoor konden de kinderen geen rijden meer vormen en renden ze allemaal naar de ‘uitdelers’ toe. De kinderen werden terug geslagen met grote stokken, ze liepen over elkaar heen en werden ook door volwassenen met schoenen geslagen.. Uiteindelijk hebben we wel veel kinderen blij kunnen maken met nieuwe schoenen.

Op donderdag 6 december zijn we met uniformen van het donatiegeld gaan kopen. Het was nog een heel gedoe om de uniformen te vinden, omdat elke school hier haar eigen uniform heeft. Uiteindelijk zijn we downtown Port Elizabeth ingegaan om uniformen te scoren voor de kinderen van onze huiswerkbegeleiding club. We hadden een lijst van de leraar meegekregen voor de kinderen die de kleren het hardst nodig hadden. Op de lijst stonden wel dertig kinderen waardoor we dachten dat we nooit alle kinderen iets konden geven. We gaven de lijst door aan de vrouw in de winkel en uiteindelijk hebben we voor alle 30(!) kinderen schoenen, een trui, sokken en een blouse kunnen kopen. Bijna alle kinderen hadden schoenen nodig en een aantal bijvoorbeeld een blouse of trui. Dus dankzij alle donaties kunnen we alle kinderen op de lijst morgen, vrijdag 14 december, heel blij gaan maken met nieuwe uniformen!!